یکشنبه, 08 دی 1398 21:27

آزمایش تشخیصی آمنیوسنتز

آزمایش تشخیصی آمنیوسنتز

آزمایش تشخیصی آمنیوسنتزروش تشخیصی برای نمونه گیری  از مایع آمنیوتیک از رحم یک زن باردار برای به دست آوردن اطلاعات در مورد وضعیت سلامت جنین است. متخصص زنان و زایمان با استفاده از آمنیوسنتز، در سه ماهه دوم بارداری انجام می شود، برای کمک به تشخیص اختلالات ژنتیکی و شرایط سلامت جنین مانند سندرم داون و دیگر نقایص لوله عصبی. مایع آمنیوتیک شامل سلولهای بدن جنین است که می تواند اطلاعات ژنتیکی از جنین را فراهم کند.

آزمایش تشخیصی آمنیوسنتز چیست؟

آزمایش تشخیصی آمنیوسنتز چیست؟

کیسه آب جنینی، کیسه ای است که در اولین هفته ای که جنین داخل رحم تشکیل می شود، مایع آمنیوتیک حاوی سلولهای جنینی ، پروتئینها و ادرار جنین است. وجود مایع آمنیوتیک در کیسه آب جنینی و در اطراف جنین می تواند جلوی حوادث و آسیب ها را بگیرد و کاهش آن با خطرات زیادی برای جنین و مادر همراه است.
 آمنیوسنتز به عنوان یک تکنیک پزشکی تشخیص قبل از تولد  مطرح می شود که طی آن مقدار کمی از مایع آمنیون گرفته شده  و مورد بررسی ژنتیکی قرارمی‌گیرد. شایع ترین آزمایشات انجام شده روی نمونه بدست آمده آزمایشات کروموزومی و بررسی آنوپلوئیدی‌ها است. آزمایش آمنیوسنتز در حوالی هفته های 15 الی 18 حاملگی انجام میگردد و رحم و جنین بزرگ شده و به اندازه کافی مایع آمنیوتیک وجود دارد که بتوان این حجم مایع  را از آن گرفت  و مشکلی هم برای جنین پیش نیاید.

 

مشکلات ژنتیکی با بررسی مایع آمنیوتیک

مشکلات ژنتیکی با بررسی مایع آمنیوتیک :

چون این مایع حاوی سلول هایی با منشاء جنینی است و بررسی آن می تواند ما را از مشکلات ژنتیکی ای که در جنین وجود دارد، آگاه سازد. آزمایش آمنیوسنتز از هفته ی پانزدهم تا بیست و سوم بارداری قابل انجام است.
مدت زمان جواب آزمایش آمنیوسنتز به تعداد ژنهایی بستگی دارد که باید بررسی شوند. با توجه به محدودیت های سقط قانونی در ایران، بهترین زمان برای نمونه گیری هفته ی پانزدهم تا هیجدهم است.
اگر جواب غربالگری مثبت باشد و نیاز به انجام آزمایشات تکمیلی برای شما توصیه گردد، یکی از راهکارهای پیش روی شما انجام آزمایش آمنیوسنتز است. مدت زمان جواب آزمایش آمنیوسنتز بسته به نوع درخواستی که از پاسخ ازمایش دارید بین یک هفته تا یک ماه طول می کشد.

بررسی آزمایش تشخیصی آمنیوسنتز برای چه افرادی لازم است ؟

بررسی آزمایش تشخیصی آمنیوسنتز برای چه افرادی لازم است ؟

  • زنان باردار با نتایج غیر طبیعی در سونوگرافی.
  • زنان بارداری که در روش‌های غربالگری ریسک بالا داشته‌اند.
  • افرادی که سابقه ی سقط مکرر و یا تولد کودک با مشکلات کروموزومی نظیر سندرم داون دارند.
  • زوج هایی که دارای ریسک بالای داشتن فرزند مبتلا به بیماری ژنتیکی قابل تشخیص مثل تالاسمی یا سیکل سل باشند.
  • زوج هایی که خودشان حامل جابجایی یا ناهنجاری کروموزمی می‌باشند.

نحوه ی انجام آزمایش تشخیصی آمنیوسنتز :

نحوه ی انجام آزمایش تشخیصی آمنیوسنتز :

با کمک سونوگرافی پس از مشخص شدن سن جنین، ضربانات قلب، محل جفت و میزان حجم آمنیون ، محل مناسب برای انجام نمونه گیری انتخاب می شود. شکم مادر در محل رحم ضد عفونی و بی حس می گردد سپس سوزن مخصوص تحت کنترل مستقیم اولتراسوند  وارد رحم و سپس کیسه آب شده و میزان کمی از مایع آمنیون (حدود 20 میلی لیتر) گرفته شده و جهت بررسی ژنتیکی به آزمایشگاه فرستاده می شود.

درد ناشی از آزمایش تشخیصی آمنیوسنتز، کمتر از درد ناشی از یک تزریق عضلانی است.

تشخیص نقایصی توسط آزمایش تشخیصی آمنیوسنتز :

تشخیص نقایصی توسط آزمایش تشخیصی آمنیوسنتز :


برای تشخیص ناهنجاری‌های کروموزومی و مشکلات جنینی دیگر از آمنیوسنتز استفاده می‌شود مانند  :
  • سندروم  X شکننده
  • سندروم داون (تریزومی 21)
  • سندروم ادوارد (تریزومی 18)
  • سندروم پاتائو (تریزومی 13)
  • و به طور کلی تمامی آنوپلوئیدی ها
  • نقص لوله عصبی بوسیله تعیین سطح آلفافیتوپروتیین

خطرات تست آمنیوسنتز

خطرات تست  آمنیوسنتز :

  • سوراخ کیسه آمنیونی بهبود می‌یابد و حجم مایع خارج شده از کیسه آب جنین ظرف مدت کوتاهی جبران شده و به میزان طبیعی باز می گردد.
  • در نمونه گیری حدود 5/0 تا 1 درصد احتمال سقط جنین برآورد می شود و حدود 1 مورد از هر 3000 خطر بروز عفونت بدنبال آمنیوسنتز برآورد شده است.
  • هنگام نمونه گیری و پس از انجام تست ممکن است احساس مختصر درد و اسپاسم ناحیه ی زیر شکم در مادر بوجود آید و لک خون یا خروج اندک مایع ببیند که ظرف مدت 1 تا 2 روز از بین خواهد رفت.
  • گروه خونی مادر قبل از انجام تست تعیین شده و در صورت منفی بودن Rh مادر، جهت جلوگیری از آسیب جنین تزریق آمپول روگام به مادر باید صورت گیرد.
  • زنان باردار پس از انجام تست حدود 1-2 %  دچار اسپاسم های شدید یا نشت مایع و خونریزی شوند که در چنین شرایطی حتما باید با پزشک معالج تماس گرفته شود.
سایر عوارض آزمایش آمنیوسنتز عبارتند از:
  • عفونت پرده های جنینی ( کوریوآمنیونیت )
  • پارگی کیسه آب
  • زایمان زودرس به ویژه زمانی که نمونه گیری در سن حاملگی بالا صورت می گیرد.
  • خونریزی

در صورت وجود درد زیاد ، خونریزی ، آبریزی و تب سریعا باید به یک مرکز بیمارستانی مراجعه شود .

مواردی که نمی‌توان با آمنیوسنتز بررسی کرد ؟

مواردی که نمی‌توان با آمنیوسنتز بررسی کرد ؟

در هر حاملگی ریسکی حدود 5 تا 3 درصد برای بروز اختلالات مادرزادی با علل نامشخص، وجود دارد. برای نمونه می‌توان از عارضه لب شکری، اختلالات ذهنی و آسیب‌های قلبی – عروقی نام برد. روش آمنیوسنتز در بررسی این گروه از اختلالات و بیماری‌های مادرزادی کاربردی ندارد.

اطلاعات مفید با آمنیوسنتز

اطلاعات مفید با آمنیوسنتز

آمنیوسنتز یک پروسه کم ‌خطر است که اطلاعات مفیدی را درارتباط با بسیاری از مشکلات کروموزومی و ناهنجاری های احتمالی جنین در اختیار قرار می‌دهد.

هزینه آزمایش آمنیوسنتز در دوران بارداری

هزینه آزمایش آمنیوسنتز در دوران بارداری :

 میزان هزینه آزمایش، با توجه به به آزمایشی که درخواست شده است، تکنیکی که به کار رفته است و محل انجام آزمایش متفاوت است. هزینه های آمنیوسنتز به سه گروه تقسیم می شود.

  • هزینه انجام نمونه گیری
  • هزینه وسایل مورد نیاز برای نمونه گیری
  • هزینه ی آزمایشگاه بسته به آزمایش درخواستی

مدت زمان جواب آزمایش آمنیوسنتز تقریبا در آزمایشگاه های متفاوت یکسان است. در حال حاضر برخی از بیمه های این آزمایش را تحت پوشش دارند.

منتشرشده در مادران باردار
یکشنبه, 08 دی 1398 21:24

تست های دوران بارداری

 تست های دوران بارداری

یکی از اقدامات مهم برای مراقبت‌های دوران بارداری آزمایش‌‌های بارداری است. آزمایش‌‌های بارداری اطلاعاتی را دربارۀ سلامت شما و فرزندتان در اختیار پزشک می‌گذارد و کمک ‌‌می‌کند تا بیشتر مشکل مؤثر در سلامت جنین و شما مثل نقص‌‌های مادرزادی، بیماری‌‌های ژنتیکی و عوارض بارداری تشخیص داده شود. برخی از آزمایش‌های بارداری برای همۀ زنان تجویز می‌شود، درحالی‌که برخی از آنها فقط با توجه به شرایط زنان باردار و تشخیص پزشک تجویز خواهد شد. بعضی از آزمایش‌‌های بارداری در این مطلب بررسی شده و بهتر است شما نیز اطلاعات کافی را در مورد این آزمایش‌ها داشته باشید.

توکسوپلاسموزیس

توکسوپلاسموزیس:

یک عفونت انگلی داخل سلولی است که توسط انگلی به نام Toxoplasma gondii به وجود می‌آید. درصورتیکه تیتر IgM افزایش قابل توجهی را نشان دهد، فرد دچار عفونت حاد است.

منتشرشده در مادران باردار

تست های غربالگری دوران بارداری یا تست های پریناتال شامل تست هایی مانند، اندازه گیری فشار خون و تست ادرار می باشد که به دفعات در دوران بارداری انجام می شود. آزمایشات حین بارداری همچنین شامل سونوگرافی های دوران بارداری و برخی آزمایشات خون مخصوص می باشد که در زمان مشخصی از بارداری و یا به دلیل وجود برخی فاکتور های خطر انجام می گیرد. برخی تست های زمان بارداری به شما نشان می دهد، آیا فرزند شما به برخی مشکلات ژنتیکی دچار است یا خیر. پزشک متخصصص زنان و زایمان تشخیص خواهد داد که انجام کدام یک از تست های دوران بارداری برای شما ضروری خواهد بود.

تست های غربالگری دوران بارداری

تست های غربالگری دوران بارداری :

  • غربالگری سندرم داون در سه ماهه اول بارداری
  • غربالگری سندرم داون در سه ماهه دوم بارداری (کواد مارکر)
  • غربالگری یکپارچه (Integrated)
  • غربالگری متوالی (Sequential)
    اگرچه این احتمال خیلی زیاد نیست اما به طور کلی احتمال داشتن فرزندی با نقایص مادرزادی برای هر خانم باردار وجود دارد. با انجام تست های غربالگری می توان تا حد زیادی به میزان واقعی این احتمال پی برد.

در تست های غربالگری دوران بارداری چه نقایصی که بررسی می شوند ؟

در تست های غربالگری دوران بارداری چه نقایصی که بررسی می شوند ؟

  • اختلالات ساختمانی از قبیل نقص باز لوله عصبی (ONTD)1 و نقایص قلبی.

  • اختلالات کروموزومی از قبیل سندرم داون و تریزومی 18 و تریزومی 13.

  • سندرم داون در دوران بارداری از طریق تست های غربالگری و تشخیصی قابل شناسایی می باشد.
    سندرم داون یک اختلال کروموزومی مادرزادی می باشد. شخصی که سندرم داون دارد علاوه بر اینکه دارای چهره مشخص و متفاوتی می باشد دچار ناتوانی در یادگیری و مشکلات پزشکی نیز هست.هیچ درمانی برای سندرم داون وجود ندارد و تا آخر عمر همراه فرد می باشد. شخصی که سندرم داون دارد در واقع کروموزوم شماره 21 او به صورت 3 تایی (تریزومی) است.
    شیوع سندرم داون در حدود 1 به 800 در بارداری‌ها است. هر شخصی ممکن است نوزادی با سندرم داون داشته باشد اما هرچه سن مادر بیشتر باشد خطر داشتن چنین نوزادی بیشتر می شود. به طور مثال برای یک زن 20 ساله احتمال به دنیا آوردن بچه ای با سندرم داون 500/1 است. این احتمال برای یک زن 35 ساله 270/1 خواهد بود. به هر حال اکثر نوزادان مبتلا به سندرم داون از زنان جوان متولد می شوند به خاطر اینکه تعداد زایمان ها در این سنین بیشتر است.

تشخیص منگولیسم یا سندروم داون در بارداری

تشخیص منگولیسم یا سندروم داون در بارداری :

تست های غربالگری احتمال اینکه جنین یکی از چند بیماری مشخص را داشته باشد نشان می دهد. این تست 100% نمی تواند بگوید که آیا نوزاد شما مشکل دارد یا نه.
در صورتی که نتیجه تست غربالگری، مثبت باشد به این معنی است که احتمال وجود نقص در نوزاد شما، بالاتر از دیگران است و پزشک شما ممکن است برای شما تست‌های تشخیصی دیگری انجام دهد تا از بابت سالم بودن جنین مطمئن شود.
اگر نتیجه تست، منفی شود به این معنی است که احتمال وجود نقص در نوزاد شما، پایین تر از دیگران است که احتیاج به پیگیری ندارد. اما تضمینی وجود ندارد که شما یک نوزاد طبیعی و سالم داشته باشید.
تست‌های غربالگری این مزیت را دارند که ریسک سقط را به هیچ وجه ندارد و صدمه‌ای به جنین نمی‌رساند.

سه ماهه اول بارداری با غربالگری سندرم داون

سه ماهه اول بارداری با غربالگری سندرم داون :

آزمایش خون مادر و سونوگرافی یک تست ترکیبی برای غربالگری سه ماهه اول بارداری است. این غربالگری می‌تواند به عنوان قسمتی از یک آزمایش ترکیبی و یا مرحله‌ای از یک روش غربالگری باشد. غربالگری سندرم داون در سه ماهه اول بین هفته 11 تا 14 بارداری قابل بوده و به وسیله آن ریسک سندرم داون (تریزومی 21) و تریزومی 13 و 18 محاسبه می‌گردد.
این روش غربالگری تشکیل شده از یک آزمایش خون، که طی آن دو ماده PPAP-A و free hCG در خون مادر اندازه‌گیری می‌شود و انجام سنوگرافی.
در سونوگرافی، تجمع مایع پشت گردن جنین یا 2NT اندازه‌گیری می‌شود.در واقع در این قسمت ممکن است علامتی برای بروز سندرم داون و یا تریزومی 18 باشد.
مجموع نتایج NT، آزمایش خون مادر و سن مادر با یکدیگر تفسیر شده و یک ریسک عددی بدست می‌آید که بر اساس آن می‌توان تصمیم گرفت که قدم بعدی چیست.
در سه ماهه اول بارداری قدرت تشخیص سندرم داون در حدود 84% است یعنی با استفاده از آن 84% موارد سندرم داون را می‌توان تشخیص داد و 16%موارد بدون تشخیص مانده و نوزادان، بیمار به دنیا می‌آیند.وقتی که ضخامت NT افزایش دارد، جنین ممکن است نقص قلبی یا شرایط ژنتیکی دیگری داشته باشد در این شرایط پزشک شما ممکن است آزمایشات تکمیلی دیگری در هفته 20 بارداری برای شما پیشنهاد کند.

سه ماهه دوم بارداری با غربالگری سندرم داون

سه ماهه دوم بارداری با غربالگری سندرم داون :

غربالگری سندرم داون در این دوره بارداری که کوآدمارکر یا کوآد راپل یا به اختصار کواد نامیده می‌شود برای غربالگری سندرم داون، تریزومی 18 و نقص لوله عصبی (ONTD) و سندرم 3SLO انجام می‌شود.در این تست چهار ماده آلفافتوپروتئین، استریول آزاد، hCG و Ingibin A در خون مادر اندازه‌گیری می‌شوند.
این تست بین هفته 15 تا 20 بارداری انجام می‌شود اما بهترین زمان انجام آن هفته 15 تا 18 است. سن جنین در زمان انجام تست، در محاسبه ریسک نقش زیادی دارد.بهترین روش محاسبه سن جنین سونوگرافی است، بهتر است هنگام مراجعه به آزمایشگاه گزارش سونوگرافی خود را به همراه داشته باشید.قدرت تشخیص تست کوآدمارکر حدود 80% موارد برای سندرم داون است.
آزمایش AFP که در تست کواد انجام می‌شود نقص لوله عصبی (ONTD) را در 80% موارد غربال می‌کند.دقت داشته باشید که این تست فقط در سه ماهه دوم ارزش دارد.

غربالگری یکپارچه در دوران بارداری

غربالگری یکپارچه در دوران بارداری :

غربالگری سه ماهه اول و سه ماهه دوم می‌تواند به صورت ترکیبی به کار برده شود برای بدست اوردن نتایج و قدرت تشخیص سندرم داون افزایش پیدا کند.در این صورت قدرت تشخیص سندرم داون به بیشتر از 90% می‌رسد.نتیجه نهایی، تا انجام و تکمیل آخرین مرحله (تست کوآد) آماده نمی‌شود. در واقع سونوگرافی و آزمایش خون مرحله اول در بین هفته 11 و 14 بارداری و آزمایش خون مرحله دوم بین هفته 15 تا 18 صورت می‌گیرد. از مزایای این روش می‌توان به پایین بودن مثبت کاذب4 این تست و قدرت تشخیص بالای آن حدود 92% اشاره کرد.

غربالگری متوالی در دوران بارداری

غربالگری متوالی در دوران بارداری :

در این روش ابتدا غربالگری سه ماهه اول انجام می‌شود و براساس نتایج غربالگری سه ماهه اول، خانم‌های باردار به سه دسته ریسک بالا، ریسک متوسط و ریسک پایین تقسیم می‌شوند.زنان با ریسک بالا برای انجام CVS5 فرستاده می‌شوند. آنهایی که ریسک پایین دارند احتیاجی نیست که تست غربالگری یا تشخیصی دیگری در موردشان اجرا شود و فقط زنانی که دارای ریسک متوسط باشند، کاندید انجام غربالگری مرحله دوم (کوآد) هستند.

تست‌های تشخیصی منگولیسم یا سندرم داون

تست‌های تشخیصی منگولیسم یا سندرم داون :

این تست‌ها می‌توانند وجود نقص جنین را به طور یقین نشان دهند و در واقع تست‌های غربالگری را رد و یا تأیید می‌کنند.
استفاده از تست‌های تشخیصی از قبیل آمنیوسنتز ریسک سقط جنین را به همراه دارد به همین دلیل اینگونه روش‌های تهاجمی با وجود دقیق بودنشان به همه زنان باردار پیشنهاد نمی‌شود. تست‌های تشخیصی موقعی پیشنهاد می‌‌شود که ریسک بالای سندرم داون در تست غربالگری گزارش شود.
اگر نتایج غربالگری نشان دهنده ریسک بالا باشد تست‌های زیر انجام می‌شود

  • آزمایش مولکولی و غیر تهاجمی cell free DNA(NIPT): برای آگاهی در مورد این تست به بروشور مربوطه مراجعه کنید
  • آمنیوسنتز: در این تست مقدار کمی از مایع آمنیوتیک که حاوی تعدادی سلول جنینی است، بوسیله سرنگ و با مراقبت از طریق سنوگرافی گرفته می‌شود. این تست در هفته‌های 16 تا 20 بارداری انجام می‌شود.
  • CVS: در این روش مقادیر کم سلول‌های جنین از روی جفت بوسیله ابزار مخصوصی از راه دهانه رحم گرفته می‌شود. این کار، گاهی با استفاده از سرنگ و از طریق دیواره شکم و مراقبت با استفاده از سنوگرافی انجام پذیرفته، سپس برروی سلول‌های بدست آمده آزمایش صورت می‌گیرد.
لازم به ذکر می‌باشد که با انجام CVS و آمنیوسنتز حدود 1 درصد خطر از دست رفتن وجود دارد، اگرچه ریسک CVS بیشتر است.
منتشرشده در مادران باردار

اکثر خانم های باردار از ورزش در دوران بارداری واهمه دارند. این در حالیست که ورزش روزانه نه تنها صدمه ای به اونها یا فرزندشان نمی زند بلکه حتی به جلوگیری از بسیاری از مشکلات دوران بارداری مثل پرفشاری خون در دوران بارداری، کمک می کند. همچنین، درد زایمان رو کوتاه تر کرده و احتمال زایمان طبیعی رو افزایش می دهد.

مزایایی ورزش برای مادر پس از تولد نوزاد

مزایایی ورزش برای مادر پس از تولد نوزاد :

ورزش پس از تولد برای مادر دارای مزایای زیر است:

  • به قدرت و کشش عضلات شکمی کمک می کند.
  • انرژی را افزایش می دهد.
  • در جلوگیری از افسردگی پس از زایمان کمک می کند.
  • خواب را بهبود می دهد.
  • استرس را کاهش می دهد.

میزان و زمان آغاز ورزش برای مادر بعد از تولد نوزاد

میزان و زمان آغاز ورزش برای مادر بعد از تولد نوزاد :

پس از بچه دار شدن توصیه می گردد که هر هفته حداقل 150 دقیقه فعالیت هوازی با شدت متوسط انجام گیرد.

اگر شما بارداری سالم و زایمان طبیعی داشته باشید، شما باید بتوانید ورزش را هر چه زودتر پس از تولد نوزاد آغاز کنید. معمولاً آغاز ورزش چند روز پس از زایمان یا هنگامی که احساس آمادگی کنید، بی خطر است. ولی اگر شما زایمان سزارین داشته اید، با پزشک خود درباره ی زمان شروع ورزش صحبت کنید.

فعالیت هوازی ورزشی

فعالیت هوازی ورزشی :

فعالیت هوازی ورزشی است که شما عضلات بزرگ بدن خود را (نظیر عضلات دست و پا) به صورت منظم حرکت می دهید.

فعالیت ورزشی با شدت متوسط

فعالیت ورزشی با شدت متوسط :

فعالیت با شدت متوسط بدین معناست که تحرک به اندازه ای باشد که فقط ضربان قلب و تنفس شما افزایش یابد. شما هنوز بتوانید به صورت طبیعی صحبت کنید، ولی قادر به آواز خواندن نیستید. مثال هایی از این نوع فعالیت ها شامل پیاده روی و نیز دوچرخه سواری در سطح صاف است. شما می توانید انتخاب کنید که در 5 روز هفته تمرینات 30 دقیقه ای انجام دهید یا هر روز چند تمرین 10 دقیقه را اجرا کنید. به عنوان مثال، شما می-توانید در هر روز سه تا 10 دقیقه پیاده روی کنید.  فعالیت های تقویت عضلات باید علاوه بر فعالیت هوازی حداقل 2 روز در هفته انجام گیرد.

دستورالعمل هایی برای شروع ورزش مادر بعد از زایمان

دستورالعمل هایی برای شروع ورزش مادر بعد از زایمان :

سعی کنید که در روز 20-30 دقیقه ورزش کنید. هنگامی که شما ورزش را پس از زایمان آغاز می کنید، ورزش-های ساده ای را انتخاب کنید که که به تقویت ماهیچه های اصلی، شامل عضلات شکمی و کمر کمک می کند. به تدریج فعالیت های با شدت متوسط را اضافه کنید. به یاد داشته باشید که حتی 10 دقیقه ورزش برای بدنتان مفید است. اگر قبل از بارداری ورزش حرفه ای داشته اید، می توانید تمرینات شدید خود راشروع کنید. اگر احساس درد داشتید، ورزش ها را متوقف نمایید.

راهنمایی برای شروع ورزش مادر بعد از زایمان

راهنمایی برای شروع ورزش مادر بعد از زایمان :

وقتی شما برای ورزش آماده شدید، بهترین راه برای شروع پیاده روی است. پیاده روی در بیرون از منزل دارای این مزیت است که شما می توانید نوزادتان را در کالسکه همراه خود ببرید. برخی کالسکه های مخصوص وجود دارد که برای این منظور ساخته شده است، ولی استفاده از یک کالسکه ی عادی مناسب است. یک راه دیگر به منظور ورزش روزانه شرکت در کلاس های ورزشی است. همکاری با یک گروه و ارتباط با اعضای آن می تواند به ایجاد انگیزه در شما کمک کند.  
کلوب ها و مراکز ورزشی اطراف محل زندگی خود را به منظور یافتن کلاس های ورزش موردعلاقه ی خود بررسی کنید. حتی برخی باشگاه ها دارای کلاس های اختصاصی پس از تولد هستند که شما می توانید با کودک تان ثبت نام کنید. شما همچنین ممکن است تا چند هفته با یک مربی خصوصی کار کنید.  
اگر شما نمی خواهید در یک باشگاه عضو شوید، ولی همچنان علاقه مند به ورزش با یک فردی دیگر هستید، از دوستتان برای شرکت در تمرین گروهی دعوت نمایید. اگر شما می خواهید تنهایی ورزش کنید، از DVD های آموزشی یا برنامه های آنلاین تمرینی کمک بگیرید. بسیاری از این برنامه ها برای زنان بچه دار طراحی شده اند و حتی نحوه ی شرکت کودک را نیز در تمرین آموزش می دهند. 

آمادگی برای ورزش مادر بعد از زایمان

آمادگی برای ورزش مادر بعد از زایمان :

هنگامی که شما برای تمرین آماده می شوید، مراحل زیر را دنبال کنید:

  • لباس ورزشی بپوشید که شما را خنک نگه دارد.
  • اگر شما به نوزاد شیر می دهید، قبل از تمرین یا نوزاد را شیر دهید یا شیر خود را بدوشید تا از هرگونه آسیب سینه ممانعت گردد.
  • از کرستی استفاده کنید که به خوبی از سینه ها حفاظت کند.
  • یک بطری آب همراه داشته باشید تا چند جرعه در هنگام تمرین بنوشید.
10 دقیقه گرم کنید تا ماهیچه ها برای ورزش آماده گردند. سعی کنید پایین کمر، لگن و ران ها را بکشید. حرکت کششی را برای چند ثانیه نگه دارید و به موقعیت اولیه ی خود برگردید. راه رفتن درجا نیز راه مناسبی برای گرم شدن است.
تمرین خود را با 5 دقیقه حرکات سرد کننده پایان دهید تا سرعت ضربان قلب شما به وضعیت طبیعی برگردد. آهسته درجا قدم بزنید و با حرکات کششی دوباره از درد پس از ورزش جلوگیری کنید. 
منتشرشده در مادران باردار
یکشنبه, 08 دی 1398 19:50

مسافرت در دوران بارداری

مطالعات نشان مي دهد، در صورتي که حاملگي بدون عارضه باشد، سفر کردن اثر مضري بر روي آن ندارد

سفر با هواپيما خطر خاصي ايجاد نمي کند به شرط اين که فشار هوا در داخل هواپيما کاملاً تنظيم شده باشد.

آمادگی و بهترین موقع برای مسافرت در دوره بارداری

آمادگی و بهترین موقع برای مسافرت در دوره بارداری :

به نظر می رسد بهترین زمان برای مسافرت بین هفته های 14 و 28 اواسط دوره بارداری می باشد. شرایط اضطراری بارداری (نیازهای اورژانسی) اغلب در سه ماهه ی اول و سوم رخ می دهد. پس از هفته ی 28 ممکن است جابجایی و نشستن بلندمدت برای شما دشوار باشد.

سفرهای طولانی با اتومبیل در دوره بارداری

سفرهای طولانی با اتومبیل در دوره بارداری :

هر روز مقدار کمی  در هنگام مسافرت با اتومبیل، رانندگی کنید. بهتر است رانندگی در هر روز بیشتر از 5 یا 6 ساعت طول نکشد. مطمئن شوید که هر بار کمربند ایمنی خود را ببندید، حتی اگر اتومبیل شما دارای کیسه هوا باشد. برنامه ریزی کنید تا توقف های متعددی داشته باشید تا کمی قدم زده و پاهای خود را دراز کنید.

{sliderآمادگی برای سفرهای هوایی در دوره بارداری}

آمادگی برای سفرهای هوایی در دوره بارداری :

در آخرین ماه بارداری در برخی خطوط هوایی داخلی مسافرت ممنوع است یا اینکه نیاز به داشتن مجوز پزشکی کرده اند، برخی دیگر مسافرت را پس از هفته 36 بارداری ممنوع نموده اند. اگر شما قصد یک پرواز بین المللی را دارید، معمولاً محدودیت مسافرت با خطوط هوایی بین المللی زودتر از این زمان است.

تا حد ممکن شما می توانید مراحل زیر را برای کمک به راحتی در مسافرت هوایی، دنبال کنید:

  • از مصرف غذاهای نفاخ و نوشیدنی های گازدار قبل از پرواز خودداری کنید.
  • اگر می توانید، یک صندلی کنار راهرو را رزرو کنید، زیرا بلند شدن و دراز کردن پاها در طول پرواز راحت تر است.
  • اگر شما مستعد تهوع هستید، پزشک شما ممکن است بتواند، داروی ضد تهوع تجویز نماید.
  • در تمام مدت پرواز کمربند ایمنی خود را ببندید. کمربند ایمنی باید در زیر شکم و روی استخوان لگن بسته شود.

آمادگی برای سفر به خارج از کشور در دوره بارداری

آمادگی برای سفر به خارج از کشور در دوره بارداری :

اگر قصد مسافرت به خارج از کشور را دارید، پزشک شما می تواند در ارتباط با اجرای مراحل قبل از سفر راهنمایی کند به شما کمک کند تا تصمیم بگیرید آیا سفر به خارج برای شما بی خطر است. در هنگام بارداری، بهتر است به مناطقی سفر کنید که همانند آفریقا و آمریکای جنوبی و مرکزی خطر مالاریا وجود ندارد.  

آمادگی برای سفرهای طولانی از کشور در دوره بارداری

آمادگی برای سفرهای طولانی از کشور در دوره بارداری :

اطمینان حاصل شود برای مناطقی که از نظر بهداشتی در وضعیت مناسبی نیستند
  • آب های معدنی از آب های نجوشیده سالم تر هستند، ولی به علت اینکه هیچ استانداردی برای آب های معدنی وجود ندارد، هیچ تضمینی نیست که این آب ها عاری از میکروب های بیماری زا باشند. نوشیدنی های گازدار تهیه شده با آب جوشیده برای نوشیدن بی خطر می باشند.
  • سالم ترین آب برای نوشیدن، آبی است که به مدت 1 دقیقه جوشیده باشد (3 دقیقه در ارتفاع بالاتر از 2000 متر).
  • از سبزی ها و میوه های تازه تا زمانی که پخته یا پوستشان کنده نشده است، اجتناب کنید.
  • از یخ های ساخته شده از آب های غیرجوشیده در نوشیدنی خود استفاده نکنید. همچنین لیوان هایی را به کار نبرید که ممکن است با آب غیرجوشیده شسته شده باشند.
  • ماهی و گوشت نیم پخته و کنسرو مصرف نکنید.

شدت صدای بیش از حد در پروازهای هوایی

شدت صدای بیش از حد در پروازهای هوایی :

کابین هواپیما می‌تواند در هر نقطه، از محدوده 60 تا 100 دسیبل سر و صدای داشته باشد و بخصوص هنگام برخاستن بلندتر است. با استفاده از گلوله‌های پنبه‌ای و یا گوش بندهای کوچک ممکن است به کاهش سطح شدت صدا در نوزاد خود کمک کنید و با این کار حتی شرایط خوابیدن یا استراحت را برای فرزند خود آسان‌تر کنید.

استرس و ناراحتی پرواز به همراه کودک

استرس و ناراحتی پرواز به همراه کودک :

ما مطمئن نیستیم کدامیک از این دو حالت بیشتر باعث استرس می‌شود: مسافری که برای اولین بار متوجه می شود کنار نوزاد گریان شخص دیگری خواهد نشست، و یا اینکه والدین آن نوزاد باشد. دراغلب اوقات کودکان نوپا به دلیل محدودیت دچار بی‌تابی و ناراحتی می شوند

مشکلات مرتبط با گوش در پروازهای هوایی

مشکلات مرتبط با گوش در پروازهای هوایی :

بسیاری از نوزادان هرگز کوچکترین نشانه ای از ناراحتی را نشان نمی دهند.

هر کدام از شما که قبلا تجربه پرواز داشته‌اید می دانید که گوش‌ها می‌توانند به تغییرات ناشی از فشار بسیار حساس باشند. دلیل اینکه گوش خارجی از گوش میانی توسط یک غشاء نازک به نام پرده صماخ جدا شده است. ایجاد اختلاف فشار در دو طرف این غشا باعث احساسی می‌شود که حدود یک سوم از مسافران (کودکان بیشتر از بزرگسالان) شنوایی گنگ موقتی، ناراحتی و یا حتی درد را تجربه کنند. متاسفانه، گرفتگی بینی یا سرماخوردگی می تواند احتمال مشکلات گوش در نوزاد را افزایش دهد.
در بزرگسالان جویدن آدامس یا خمیازه کشیدن اغلب  برای بازگشت فشار گوش میانی به حالت توازن و طبیعی کافی است. شاید بخشی از دلیل این که چرا کودکان نسبت به بزرگسالان در مورد گوش خود بیشتر شکایت می‌کنند این است که جویدن آدامس گزینه ساده‌ای نیست و ما باید هنوز به نوزاد تم توانیم بگوییم خمیازه بکشد.
اگر بچه شما سرما خورده است و عفونت گوش دارد، در مورد آن با پزشک متخصص اطفال خود صحبت کنید که آیا شما نیاز به مسکن ضددرد نوزاد دارید. متاسفانه، ثابت نشده است که ضداحتقان‌ها بتوانند کمک کنند، و در واقع برای استفاده در نوزادان توصیه نمی شوند. برای کودکان مبتلا به ناراحتی شدید گوش همراه با سرماخوردگی و یا عفونت گوش، به سادگی می‌توان گفت بهترین راه این است که در صورت امکان، پرواز را به تعویق بیاندازید. اگر شما نمی‌توانید برنامه سفر خود را به دلیل سرماخوردگی لغو نمایید، فقط آگاه باشید زمانی که شما پرواز می‌کنید، احتمال بروز درد گوش بیشتر خواهد بود.

 

گریه در ارتفاع بالا پروازهای هوایی

گریه در ارتفاع بالا پروازهای هوایی :

در تمام سنین نوزادان به دلایل مختلفی گریه می‌کنند، در محدودیت فضای هواپیما هنگامی که در تلاش برای آرام کردن گریه کودک خود هستید، سعی کنید  خونسردی خود را حفظ کرده و کنترل اوضاع را در دست بگیرید و موارد احتمالی همیشگی را بررسی کنید:

نوزاد شما گرسنه، خیس یا کثیف، سرد یا گرم و یا بی حوصله است؟

اگر این موضوع را بررسی کردید، کرکره پنجره را بسته نگهدارید؛ اگر نوزاد شما طالب تماشای منظره‌ای است، چشم‌اندازی را در خارج از پنجره یا در صفحات مجله هواپیمایی به او نشان دهید.
اگر نتوانستند با هیچ یک از این روش‌ها باعث آرام شدن نوزاد کنید، سعی کنید اجازه ندهید که چند نگاه زشت شما را اذیت کند و مطمئن باشید که بسیاری از مردم با والدین نوزاد گریان همدردی می‌کنند. علاوه بر این، هر کسی زمانی نوزاد بوده و بسیاری زمانی در گذشته در مجامع عمومی مجبور به تلاش برای آرام کردن نوزادی بوده‌اند، بعید است شما با چنین افرادی روبرو نشده باشید، در نهایت، آنها شما را درک خواهند کرد.

 

مکیدن راهی برای دور شدن از ناراحتی در پروازهای هوایی

مکیدن راهی برای دور شدن از ناراحتی در پروازهای هوایی :

یک جایگزین عملی و واقعی  برای روش سنتی جویدن آدامس وجود دارد که برای از بین بردن فشار گوش در نوزادان کارایی خوبی دارد و این جایگزین عمل مکیدن می‌باشد.
متخصصین اطفال، معمولا به طور یکسان بطری، پستان یا پستانک را هنگام برخاستن و فرود اولیه هواپیما که تغییرات فشار در داخل کابین به بیشترین حد می رسد، را پیشنهاد می‌کنند. دقت کنید که به کاهش ارتفاع و نه نشستن هواپیما اشاره کردیم. دلیلش این است که تغییر فشار به طور معمول بسته به ارتفاع پرواز به اندازه نیم ساعت یا بیشتر قبل از فرود قابل ملاحظه‌تر است.
اگر عمل مکیدن، گریه فرزند شما را قطع نکرد و همچنان ناراحت به نظر می‌رسد، آرامش خود را حفظ کرده و سعی کنید گوش او را مالش دهید و یک آواز تسکین دهنده بخوانید. حتی اگر شما بفهمید هیچ چیزی فرزند شما را تا رسیدن به زمین سفت (یعنی فشار هوای طبیعی) آرام نمی‌کند، به خودتان یادآوری کنید که شما هر کاری که می‌ توانستید انجام داده اید.

منتشرشده در مادران باردار

ترشح هورمون ها و فشار رحم روی دیگر اندام های بدن سبب این تغییرات هستند و بیش تر آن ها  نیز پس از زایمان و شیردهی خود به خود از بین رفته، به حالت پیشین بر می گردند.بسیاری از آن ها شایع هستند اگرچه، هر کدام از آن ها می تواند از زنیتا زن دیگر فرق کند.

تغییرات پوستی رایج در دوران بارداری

تغییرات پوستی رایج در دوران بارداری :

بسیاری از زنان تغییراتی را در پوست، ناخن و موی خود در دوره ی بارداری مشاهده می کنند. برخی از معمول ترین تغییرات شامل موارد زیر است:

  • ملاسما - لکه های قهوه ای بر صورت اطراف چانه ها، بینی و پیشانی
  • نقاط تیره بر روی سینه ها، نوک پستان و ران ها
  • علائم کشیده شدن پوست
  • خطوط سیاه - خطی که از ناف تا موهای شرم گاهی ادامه دارد
  • وریدهای عنکبوتی
  • وریدهای واریسی
  • آکنه
  • تغییرات در رشد ناخن ها و مو

علت تغییرات پوستی در دوره ی بارداری

علت تغییرات پوستی در دوره ی بارداری :

برخی از تغییرات پوستی به علت تغییراتی هورمونی است که در دوره بارداری رخ می دهد. پزشکان علت اکثر تغییرات پوستی اطلاع ندارند.

علائم و نشانه های کش آمدن پوست

علائم و نشانه های کش آمدن پوست :

در سه ماهه سوم با رشد جنین ممکن است در بسیاری از زنان باردار ، پوست خطوط مایل به قرمزی به نام علائم کش آمدن ظاهر گردد و دارای علائم کش آمدن بر شکم، سینه ها، باسن و یا ران ها هستند. استفاده از یک مرطوب کننده پوست شما را نرم نگه می دارد، ولی این به پاک کردن علائم کششی کمک نمی کند. اغلب علائم کش آمدن پس از تولد فرزند محو می گردد، ولی امکان دارد این علائم هرگز به طور کامل از بین نرود.

 

لکه ها و نقاط سیاه روی پوست در دوره ی بارداری

لکه ها و نقاط سیاه روی پوست در دوره بارداری :

افزایش ملانین بدن باعث ایجاد لکه ها و نقاط سیاه میشود ، ملانین ماده طبیعی که باعث رنگی شدن مو و پوست می گردد. معمولاً نقاط سیاه و ملاسما پس از تولد نوزاد محو می گردند. اما ممکن است بعضی از زنان،  دارای لکه های تیره ای باشند که تا سال ها باقی بماند. برای کمک به جلوگیری از بدتر شدن ملاسما، هر روز هنگام بیرون رفتن باید کرم ضدآفتاب و کلاه لبه دار استفاده کرد.

 

جوش های پوستی رایج در دوران بارداری

جوش های پوستی رایج در دوران بارداری :

در دوره ی بارداری بسیاری از زنان دارای جوش (آکنه) هستند. برخی قبلاً جوش داشته اند، ولی ملاحظه شده است که این جوش ها در دوره بارداری بدتر می گردد. زنان دیگر که ممکن است همیشه دارای پوست شفاف بوده باشند، ممکن است در هنگام بارداری جوش بزنند.

 

 

درمان جوش های پوستی در دوران بارداری

درمان جوش های پوستی در دوران بارداری :

  • اگر موهای شما چرب است، آن ها را هر روز با شامپو بشویید و سعی کنید تا آن ها را ببنیدید.
  • صورت خود را دوبار در روز با یک صابون ملایم و آب ولرم بشویید.
  • وسایل آرایشی بدون روغن را انتخاب کنید.
  • از فشردن جوش ها خودداری کنید تا مانع از پخش شدن آن گردد.

درمان دارویی جوش پوستی در دوران بارداری

درمان دارویی جوش پوستی در دوران بارداری :

  • آزلائیک اسید
  • بنزوئیل پروکسید موضعی
  • گلیکولیک اسید
  • سالیسیک اسید موضعی
اگر شما بخواهید از محصولاتی استفاده کنید که شامل هیچ یک از ترکیبات بالا نباشند، با پزشک خود تماس بگیرید.

داروهای ممنوع برای درمان جوش های پوستی در دوران بارداری

داروهای ممنوع برای درمان جوش های پوستی در دوران بارداری :

  • ایزوترتینوئین- این دارو یک شکل از ویتامین A است و ممکن است نواقص تولد شدیدی را از جمله ناتوانی ذهنی، نقص قلبی و مغزی تهدید کننده ی حیات و اختلالات دیگر فیزیکی را باعث شود.
  • هورمون درمانی- چندین دارو که هورمون های خاص را مهار می کنند، می توانند برای درمان جوش استفاده شوند. کاربرد آن ها در دوره بارداری به علت خطر نقص های تولد توصیه نمی گردد.
  • رتینوئیدهای موضعی این داروها شکلی از ویتامین A هستند و در خانواده ی مشابه داروی ایزونرتینوئین ها قرار دارند. برخلاف ایزونرتینوئین ، رتینوئیدهای موضعی در پوست به کار می روند و مقدار داروی جذب شده توسط بدن پایین است. هرچند توصیه می گردد که استفاده از این دارو در دوره ی بارداری خودداری گردد. برخی رتینوئیدها از طریق نسخه قابل دسترس هستند.
  • تتراسایکلین های خوراکی- این آنتی بیوتیک اگر پس از چهارمین ماه بارداری مصرف شود می تواند باعث رنگ غیرطبیعی دندان نوزاد گردد و همچنین تا زمانی که مصرف می شود ممکن است رشد استخوان های نوزاد را تحت تأثیر قرار دهد.

علت و دلیل ورید های عنکبوتی در دوران بارداری

علت و دلیل ورید های عنکبوتی در دوران بارداری :

تغییرات هورمونی و مقادیر بیشتر خون در بدن شما در دوره بارداری می تواند باعث ظاهر شدن وریدهای قرمز نازک در صورت، گردن و بازوها شما گردد که به عنوان ورید های عنکبوتی شناخته می شود. این سرخی پس از تولد نوزاد محو گردد.

علت و دلیل وریدهای واریسی در دوران بارداری

علت و دلیل وریدهای واریسی در دوران بارداری :

وزن و فشار رحم مادر می تواند جریان خون را از بخش پایینی بدن کاهش دهد و باعث شود سیاهرگ ها در پاهای شما متورم، دردناک و آبی رنگ گردند. این ها وریدهای واریسی نامیده می شوند. این وریدها همچنین در واژن و مقعد نیز ظاهر می گردند (معمولاً هموروئیدها نام دارند). در اغلب موارد، وریدهای واریسی یک مشکل زیبایی محسوب می گردند که پس از تولد نوزاد محو خواهد شد.

جلوگیری از وریدهای واریسی پوستی در دوران بارداری

جلوگیری از وریدهای واریسی پوستی در دوران بارداری :

اگرچه شما نمی توانید از آن ها جلوگیری کنید، ولی برخی چیزهایی که شما می توانید انجام دهید تا تورم و درد کاهش یابد و از بدتر شدن این وریدهای واریسی جلوگیری گردد:
  • اگر مجبورید به مدت های طولانی بنشینید یا بایستید، دقت کنید که هر چند گاهی جابجا شوید.
  • بر روی پاهای خود به مدت طولانی ننشینید.
  • پاهای خود را تا جایی که می توانید بر روی صندلی یا نیمکت تکیه دهید.
  • به طور منظم ورزش هایی نظیر شنا، پیاده روی یا دوچرخه سواری انجام دهید.
  • درخانه ساپورت بپوشید.
  • با خوردن غذاهای غنی از فیبر و نوشیدن آب فراوان از یبوست جلوگیری کنید.

تغییرات پوستی غیرمعمول در دوران بارداری

تغییرات پوستی غیرمعمول در دوران بارداری :

برخی عوارض پوستی غیرمعمول می تواند در دوره ی بارداری رخ دهد. این تغییرات ممکن است باعث علائم و نشانه هایی نظیر خارش و برآمدگی پوستی گردد.

تغییرات مو در دوره ی بارداری

تغییرات مو در دوره ی بارداری :

تغییرات هورمونی در دوره ی بارداری ممکن است باعث شود تا در سر یا بدن مادر موهای بیشتری رشد کند یا این موها ضخیم تر گردند. در برخی مواقع مو در جاهایی رشد می کند، همانند صورت، چانه، شکم و بازوها، که به طور طبیعی در بدن زنان فاقد مو است. 6 ماه پس از تولد نوزاد موها باید به حالت طبیعی برگردد.

تغییرات بر ناخن های مادر در دوره بارداری

تغییرات بر ناخن های مادر در دوره بارداری :

در برخی زنان مشاهده شده است که ناخن ها در دوره ی بارداری با سرعت بیشتری رشد می کنند. در برخی دیگر ملاحظه می شود که ناخن ها راحت تر می شکند. همانند تغییرات در مو، تغییرات ناخن مادر نیز پس از تولد نوزادبرطرف خواهد شد.

خارش پوست در دوران بارداری

خارش پوست در دوران بارداری :

با خارش پوست در دوره ی بارداری، برآمدگی های کوچکی که شبیه نیش حشرات است، می تواند تقریباً در هرجای پوست ظاهر گردد. این عارضه می تواند در هر زمان از بارداری رخ دهد و اغلب با تعداد کمی برآمدگی شروع شده و هر روز تعداد آن افزایش می یابد. و به نظر می رسد به علت تغییرات سیستم ایمنی باشد که در دوره ی بارداری رخ می دهد. خارش پوستی برای چندین ماه طول می کشد و حتی ممکن است که تا پس از تولد نوزاد نیز ادامه یابد.

پلاک های بارداری (PUPPP) و جوش های کهیری خاررش دار

پلاک های بارداری (PUPPP) و جوش های کهیری خاررش دار :

در این عارضه، برآمدگی ها و توده های کوچکی بر پوست در اواخر بارداری ظاهر می گردد. این برآمدگی ها می تواند لکه-های بزرگی را شکل دهد که دارای خارش فراوان است. این برآمدگی ها ابتدا بر روی شکم ظاهر می گردد و سپس می-تواند به ران، باسن و سینه سرایت کند. علت PUPPP هنوز مشخص نیست و معمولاً پس از تولد نوزاد برطرف می گردد.

کلستاز داخل کبدی بارداری

کلستاز داخل کبدی بارداری (ICP) :

شایع ترین عارضه ی کبدی کلستاز داخل کبدی بارداری است که در دوره ی بارداری رخ می دهد. علائم اصلی ICP خارش شدید بدون هیچگونه جوش پوستی است. خارش معمولاً در کف دست و پاها رخ می دهد، ولی همچنین ممکن است به بالاتنه نیز گسترش یابد. علائم معمولاً درطی سومین سه ماه بارداری آغاز می گردد، ولی گاهی تا چند روز پس از تولد نیز ادامه می یابد. ICP ممکن است خطر تولد زودرس و برخی مشکلات دیگر را افزایش دهد.

تغییرات بر موی مادر پس از تولد نوزاد

تغییرات بر موی مادر پس از تولد نوزاد :

تقریباً 3 ماه پس از تولد نوزاد، در اغلب زنان موی سر از فرق سر کاهش می یابد. به دلیل اینکه هورمون ها به سطح طبیعی بر می گردد و اجازه می دهد تا موها به چرخه طبیعی رشد و ریزش خود برگردند. موهای مادر باید در طول 6-3 ماه به طور کامل به رشد طبیعی خود برگردد.

منتشرشده در مادران باردار